Ούριος άνεμος πνέει στη Χαριλάου Τρικούπη τους τελευταίους μήνες, με το κλίμα στο πολιτικό σκηνικό να μεταβάλλεται άρδην υπέρ του ΠΑΣΟΚ.
Η ενοποιητική δυναμική που εκπορεύθηκε από το πρόσφατο Συνέδριο, σε συνδυασμό με τη σταθερή άνοδο στις δημοσκοπήσεις από τον Φεβρουάριο και τα διαδοχικά κυβερνητικά ατόπηματα, έχουν προσδώσει στο κόμμα μια νέα, ισχυρή δυναμική.
Έμπειροι κοινοβουλευτικοί παρατηρητές επεσήμαναν πρόσφατα πως η αποδοχή της οποίας έτυχε ο Νίκος Ανδρουλάκης από την κοινοβουλευτική του ομάδα ήταν πρωτοφανής. Κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεών του για το ζήτημα των υποκλοπών, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξέπεμψε μια σπάνια αυτοπεποίθηση, κυριαρχώντας στον δημόσιο λόγο. Η ρητορική του δεινότητα και η βαθιά γνώση ενός θέματος που ο ίδιος ανέδειξε με συνέπεια, ακόμη και όταν το ρεύμα της εποχής το θεωρούσε δευτερεύον, ανάγκασαν ακόμη και στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αναγνωρίσουν την υπεροχή του.
Η στρατηγική επιτυχία της ηγεσίας εστιάζεται κυρίως στους χειρισμούς γύρω από το Συνέδριο. Η ξεκάθαρη δέσμευση ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία προοπτική συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία λειτούργησε ως καταλύτης εσωκομματικής συνοχής. Παράλληλα, το μήνυμα αυτό απάντησε με σαφήνεια στο κρίσιμο κοινωνικό ερώτημα για την επόμενη ημέρα των συμμαχιών, επαναπατρίζοντας ψηφοφόρους από τον μετριοπαθή και κεντρώο χώρο που αποστρέφονται τις θεσμικές παραβιάσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις επόμενες κινήσεις του κ. Ανδρουλάκη, ειδικά όσον αφορά τη στελέχωση του Πολιτικού Συμβουλίου και την ανάδειξη του νέου Γραμματέα. Οι επιλογές αυτές θα αποτελέσουν το «ηγετικό κάδρο» που θα παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία, δίνοντας μια πρόγευση των προσώπων που θα μπορούσαν να αναλάβουν κυβερνητικούς ρόλους στο μέλλον.
Η μείωση της δημοσκοπικής ψαλίδας από την κυβέρνηση επιτρέπει στα στελέχη του κόμματος να κάνουν λόγο για μια ολική επαναφορά. Ορισμένοι μάλιστα παραλληλίζουν την παρούσα συγκυρία με τις αρχές του 2009, όταν η ραγδαία φθορά της τότε κυβέρνησης άνοιξε τον δρόμο για την πολιτική αλλαγή. Αν και οι εποχές έχουν αλλάξει, το κλείσιμο των εσωτερικών μετώπων επιτρέπει πλέον στο ΠΑΣΟΚ να επικεντρωθεί αδιατάρακτα στην αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία, καθιστώντας το πολιτικό παιχνίδι και πάλι ανοιχτό.
Η ενοποιητική δυναμική που εκπορεύθηκε από το πρόσφατο Συνέδριο, σε συνδυασμό με τη σταθερή άνοδο στις δημοσκοπήσεις από τον Φεβρουάριο και τα διαδοχικά κυβερνητικά ατόπηματα, έχουν προσδώσει στο κόμμα μια νέα, ισχυρή δυναμική.
Έμπειροι κοινοβουλευτικοί παρατηρητές επεσήμαναν πρόσφατα πως η αποδοχή της οποίας έτυχε ο Νίκος Ανδρουλάκης από την κοινοβουλευτική του ομάδα ήταν πρωτοφανής. Κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεών του για το ζήτημα των υποκλοπών, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξέπεμψε μια σπάνια αυτοπεποίθηση, κυριαρχώντας στον δημόσιο λόγο. Η ρητορική του δεινότητα και η βαθιά γνώση ενός θέματος που ο ίδιος ανέδειξε με συνέπεια, ακόμη και όταν το ρεύμα της εποχής το θεωρούσε δευτερεύον, ανάγκασαν ακόμη και στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αναγνωρίσουν την υπεροχή του.
Η στρατηγική επιτυχία της ηγεσίας εστιάζεται κυρίως στους χειρισμούς γύρω από το Συνέδριο. Η ξεκάθαρη δέσμευση ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία προοπτική συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία λειτούργησε ως καταλύτης εσωκομματικής συνοχής. Παράλληλα, το μήνυμα αυτό απάντησε με σαφήνεια στο κρίσιμο κοινωνικό ερώτημα για την επόμενη ημέρα των συμμαχιών, επαναπατρίζοντας ψηφοφόρους από τον μετριοπαθή και κεντρώο χώρο που αποστρέφονται τις θεσμικές παραβιάσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις επόμενες κινήσεις του κ. Ανδρουλάκη, ειδικά όσον αφορά τη στελέχωση του Πολιτικού Συμβουλίου και την ανάδειξη του νέου Γραμματέα. Οι επιλογές αυτές θα αποτελέσουν το «ηγετικό κάδρο» που θα παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία, δίνοντας μια πρόγευση των προσώπων που θα μπορούσαν να αναλάβουν κυβερνητικούς ρόλους στο μέλλον.
Η μείωση της δημοσκοπικής ψαλίδας από την κυβέρνηση επιτρέπει στα στελέχη του κόμματος να κάνουν λόγο για μια ολική επαναφορά. Ορισμένοι μάλιστα παραλληλίζουν την παρούσα συγκυρία με τις αρχές του 2009, όταν η ραγδαία φθορά της τότε κυβέρνησης άνοιξε τον δρόμο για την πολιτική αλλαγή. Αν και οι εποχές έχουν αλλάξει, το κλείσιμο των εσωτερικών μετώπων επιτρέπει πλέον στο ΠΑΣΟΚ να επικεντρωθεί αδιατάρακτα στην αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία, καθιστώντας το πολιτικό παιχνίδι και πάλι ανοιχτό.