Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από την επίσημη ληξιαρχική πράξη θανάτου ενός πολιτικού μορφώματος που βρίσκεται σε πλήρη σήψη. Το περιβόητο 75% που απέσπασε ο Σωκράτης Φάμελλος δεν είναι προϊόν δημοκρατικής διαδικασίας, αλλά το αποτέλεσμα ενός παρασκηνιακού συμβιβασμού των κομματικών μηχανισμών, που πασχίζουν έντρομοι να κρατηθούν στις καρέκλες τους, την ώρα που η κοινωνία τους έχει γυρίσει οριστικά την πλάτη.
Ο Σωκράτης Φάμελλος εμφανίζεται πλέον ανοιχτά ως ένας αδύναμος και ετεροκίνητος ηγέτης, ένας απλός εκτελεστής εντολών χωρίς δικό του πολιτικό εκτόπισμα. Η τυφλή υποταγή του στις «πρωτοβουλίες» του Αλέξη Τσίπρα και η κυνική παραδοχή του ότι «δεν υπάρχει plan B» ξεmaskαρεύουν το απόλυτο στρατηγικό τέλμα. Πρόκειται για μια ηγεσία-μαριονέτα, που σέρνεται πίσω από τα σχέδια του πρώην προέδρου, ο οποίος με τη σειρά του αδυνατεί να αποδεχτεί την πολιτική του αποστρατεία. Ο Αλέξης Τσίπρας, λειτουργώντας ως σκιώδης ηγεμόνας, επιχειρεί να ελέγξει τις εξελίξεις για να διασώσει την προσωπική του υστεροφημία, μετατρέποντας το κόμμα σε προσωπικό του τιμάριο.
Η ολοκληρωτική απόρριψη κάθε εναλλακτικής φωνής και η ισοπέδωση των τροπολογιών που κατέθεσαν ιστορικά στελέχη του κόμματος αποδεικνύουν τον αυταρχικό κατήφορο της ηγεσίας. Αντί για διάλογο, η ομάδα Φάμελλου επέβαλε μια γραμμή εσωκομματικής κάθαρσης και φίμωσης, βαφτίζοντας κάθε αντίθετη άποψη «υπονόμευση». Αυτή η βίαιη ομογενοποίηση, όμως, δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι το ένα τέταρτο της Κεντρικής Επιτροπής βρίσκεται σε ανοιχτή ανταρσία, επιβεβαιώνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας οργανισμός σε κατάσταση μόνιμου εμφυλίου πολέμου.
Η λεγόμενη «ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου» είναι το τελευταίο μεγάλο ψέμα μιας απερχόμενης ελίτ. Πίσω από τις βαρύγδουπες εκφράσεις για «κοινωνικές συμμαχίες» κρύβεται η απόλυτη ιδεολογική χρεοκοπία και η αγωνιώδης προσπάθεια για πολιτική επιβίωση. Χωρίς κανένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, χωρίς λύσεις για τα προβλήματα των πολιτών και με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν τη ραγδαία κατάρρευση, ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη ανυποληψία. Το πολιτικό αυτό εγχείρημα έχει τελειώσει, και κανένας εσωκομματικός ελιγμός δεν μπορεί να αναστείλει την επερχόμενη κατάρρευση.
Ο Σωκράτης Φάμελλος εμφανίζεται πλέον ανοιχτά ως ένας αδύναμος και ετεροκίνητος ηγέτης, ένας απλός εκτελεστής εντολών χωρίς δικό του πολιτικό εκτόπισμα. Η τυφλή υποταγή του στις «πρωτοβουλίες» του Αλέξη Τσίπρα και η κυνική παραδοχή του ότι «δεν υπάρχει plan B» ξεmaskαρεύουν το απόλυτο στρατηγικό τέλμα. Πρόκειται για μια ηγεσία-μαριονέτα, που σέρνεται πίσω από τα σχέδια του πρώην προέδρου, ο οποίος με τη σειρά του αδυνατεί να αποδεχτεί την πολιτική του αποστρατεία. Ο Αλέξης Τσίπρας, λειτουργώντας ως σκιώδης ηγεμόνας, επιχειρεί να ελέγξει τις εξελίξεις για να διασώσει την προσωπική του υστεροφημία, μετατρέποντας το κόμμα σε προσωπικό του τιμάριο.
Η ολοκληρωτική απόρριψη κάθε εναλλακτικής φωνής και η ισοπέδωση των τροπολογιών που κατέθεσαν ιστορικά στελέχη του κόμματος αποδεικνύουν τον αυταρχικό κατήφορο της ηγεσίας. Αντί για διάλογο, η ομάδα Φάμελλου επέβαλε μια γραμμή εσωκομματικής κάθαρσης και φίμωσης, βαφτίζοντας κάθε αντίθετη άποψη «υπονόμευση». Αυτή η βίαιη ομογενοποίηση, όμως, δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι το ένα τέταρτο της Κεντρικής Επιτροπής βρίσκεται σε ανοιχτή ανταρσία, επιβεβαιώνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας οργανισμός σε κατάσταση μόνιμου εμφυλίου πολέμου.
Η λεγόμενη «ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου» είναι το τελευταίο μεγάλο ψέμα μιας απερχόμενης ελίτ. Πίσω από τις βαρύγδουπες εκφράσεις για «κοινωνικές συμμαχίες» κρύβεται η απόλυτη ιδεολογική χρεοκοπία και η αγωνιώδης προσπάθεια για πολιτική επιβίωση. Χωρίς κανένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, χωρίς λύσεις για τα προβλήματα των πολιτών και με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν τη ραγδαία κατάρρευση, ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη ανυποληψία. Το πολιτικό αυτό εγχείρημα έχει τελειώσει, και κανένας εσωκομματικός ελιγμός δεν μπορεί να αναστείλει την επερχόμενη κατάρρευση.